پیمان ابدی…!

 آن شب، صدای گریه کودکی در اورژانس پیچیده بود.
مادری نگران، پدری مضطرب، نگاه‌ها پر از خواهش.
نفس کودک به شماره افتاده بود.
لحظه‌ها مثل تیغ می‌بریدند.

او آمد.
با گام‌هایی آرام، اما دلی سرشار از ایمان.
دستانش لرزشی نداشت، نگاهش امید می‌داد.
در همان ثانیه‌های مرگ و زندگی، ایستاد.
دارو، اکسیژن، تلاش…
و ناگهان صدای گریه دوباره جان گرفت.
نفس‌ها برگشت.
امید برگشت.

هیچ‌کس نپرسید او چند شب نخوابیده.
هیچ‌کس ندانست خودش هم تب داشت.
هیچ‌کس نفهمید دست‌هایش از خستگی می‌لرزید.
اما همه دیدند لبخند کودک زنده شد.

اینجاست که می‌فهمی؛
این قصه، قصه یک پزشک است.
سربازی با لباس سفید.
جهادگری که سنگرش اتاق عمل است.
مرزبانی که از جان‌ها پاسداری می‌کند.

امام علی(ع) فرمود:
«خَیرُ النّاسِ أنفَعُهُم لِلنّاس»
(بهترین مردم، کسی است که سودش به دیگران برسد).

و چه کسی سودی بالاتر از نجات جان انسان دارد؟

روز پزشک، یادآور همین حقیقت است.
یادآور سوگندهایی که نه روی کاغذ،
بلکه در دل‌های مؤمن بسته می‌شود.

یکم شهریورماه، فقط یک روز نیست.
روزی است برای یاد کردن از سوگند سپید
و تجدید یک پیمان ابدی…!

عارف دورقی/ ایفانیوز

1404/6/1