تبریک به خود، هشدار به همه!

او ایستاده بود، در مرکز پیام شهرداری، و با بی‌سیم، انتخاب خود را تبریک می‌گفت؛
لحظه‌ای که گویی در میدان جنگ پیروز شده است.

اما چرا هیچ مشاور یا مسئول روابط عمومی کنار او نبود؟
چرا هیچ کس کات نداد و هشدار نداد که پیام او می‌تواند مشکل‌ساز باشد؟
در بسیاری از ادارات، علم ارتباطات هنوز جدی گرفته نمی‌شود.
روابط عمومی نه مشاور است، نه نگهبان اعتبار سازمان؛
و این خلا باعث می‌شود رفتار مدیران پیام‌های اشتباه و اثرات منفی اجتماعی داشته باشد.

امام علی (ع) می‌فرماید: «مدیر کسی است که پیش از فرمان دادن، خود حساب و کتاب کند.»
وقتی پیام‌ها بدون بررسی مخاطب و پیامد اجتماعی منتشر می‌شوند، اعتماد عمومی آسیب می‌بیند.

این تبریک تنها یک نمونه کوچک است؛
نمادی از ضعف ساختاری و فرهنگی در ادارات:
ارتباطات محدود، یک‌طرفه و نمایشی است.
تصمیمات بدون سنجش اثر اجتماعی گرفته می‌شوند.
فرآیندهای انتخاب و آموزش مدیران هنوز ناکافی است.

ادوارد برنیز، پدر روابط عمومی مدرن، می‌گوید: «اطلاعات بدون درک مخاطب، قدرت ندارد.»
پیام بدون تحلیل، صرفاً صداست؛ نه اثر واقعی.

مدیر امروز باید بداند:
هر رفتار و هر پیام، اثر اجتماعی دارد.
روابط عمومی حرفه‌ای نقش مشاور، فیلتر و راهنمای پیام را ایفا می‌کند.
پیروزی شخصی ممکن است کوتاه باشد،
اما ضعف ساختاری و بی‌توجهی به ارتباطات، اعتماد مردم، کیفیت خدمات و تصویر سازمانی را به خطر می‌اندازد.

پیتر دراکر می‌گوید: «مدیریت، هنر رساندن پیام درست به افراد درست در زمان درست است.»
هر پیام اشتباه، می‌تواند ساختار کل سیستم را زیر سؤال ببرد.

اتفاق اخیر یک هشدار روشن است:
ساختار اداری نیازمند بازنگری جدی، اصلاح فرهنگ ارتباطی و حرفه‌ای شدن رفتار مدیریتی است.
ادارات باید از نمایش عبور کنند و به عملکرد واقعی، پیام هدفمند و مسئولیت اجتماعی برسند.!

 عارف دورقی/ ایفانیوز

1404/8/28