اقتصاد دریامحور؛ احیای معیشت بومی از حصیر تا سفره بخش دوم

▪️اقتصاد دریامحور فراتر از گردشگری و حمل‌ونقل آبی، ظرفیتی راهبردی برای احیای معیشت بومی و صنایع مردم‌پایه خوزستان است؛ اقتصادی که می‌تواند هنر، غذا و فرهنگ ساحلی را به موتور تولید ثروت تبدیل کند.

▪️حصیربافی به‌عنوان یکی از ریشه‌دارترین صنایع بومی حاشیه رودخانه‌ها و تالاب‌های خوزستان—به‌ویژه در آبادان، خرمشهر و شادگان—نماد روشنی از این ظرفیت است. دسترسی طبیعی به نی‌زارها و نخلستان‌ها، این هنر را به صنعتی خانوادگی و کم‌هزینه تبدیل کرده که با ایجاد بازارچه‌های ساحلی و گردشگری رودمحور، می‌تواند دوباره به یک برند اقتصادی و صادراتی بدل شود.

▪️در کنار آن، تولیدات غذایی مبتنی بر زیست‌بوم ساحلی جایگاهی کلیدی در اقتصاد دریامحور دارند؛ از فرآوری آبزیان سبک و غذاهای سنتی دریایی گرفته تا بسته‌بندی خرما، چاشنی‌ها و خوراک‌های بومی که ریشه در فرهنگ رودخانه‌ای دارند. این محصولات، در صورت برند‌سازی و عرضه در فضاهای گردشگری آبی، قادرند زنجیره‌ای پایدار از تولید تا بازار ایجاد کنند.

▪️اقتصاد دریامحور همچنین بستر رشد کسب‌وکارهای خرد، زنان کارآفرین و صنایع خلاق بومی را فراهم می‌کند؛ جایی که موسیقی، صنایع‌دستی، آیین‌ها و سبک زندگی ساحلی به ارزش اقتصادی تبدیل می‌شوند. احیای خورها و نهرها، ایجاد اسکله‌های کوچک و بازارچه‌های رودمحور، زیرساختی است که این جریان مردمی را فعال می‌کند.

▪️در نهایت، مزیت اصلی اقتصاد دریامحور در خوزستان، مردم‌محور بودن آن است؛ اقتصادی که با کمترین هزینه، بیشترین مشارکت اجتماعی را به همراه دارد و می‌تواند توسعه را از دل خانه‌ها، کارگاه‌های کوچک و سواحل زنده رودخانه‌ها آغاز کند…

عارف دورقی/ ایفانیوز

1404/9/22