تنگه هرمز این روزها روایت می‌کند؛ روایت مردی که نامش در صدای موج‌ها پیچیده است.
دریا همیشه قهرمان می‌طلبد؛ مردانی با دلِ دریا، با اراده‌ای سخت‌تر از صخره‌های ساحل!
او از تبار افسانه‌ها بود. نه فقط یک مرد، که شبیه روایتی کهن در دل آب‌های جنوب.
نگاهش آرام، اما اراده‌اش چون طوفانی در دل دریا.
برای او دریا فقط آب نبود؛ میدان شرف بود، میدان غیرت بود، میدان پاسداری از افق.
وقتی طوفان می‌آمد موج‌ها راه را نشان می‌دادند؛ گویی دریا او را می‌شناخت.
در سختی‌ها پیشاپیش، در خطر آرام، در لحظه‌های سرنوشت، چون صخره‌ای در دل موج.
می‌گویند بعضی نام‌ها فقط نام نیستند؛ افسانه‌اند.
نام‌هایی که با باد می‌چرخند، با موج می‌گذرند، و در حافظه دریا جاودانه می‌شوند.
روایتی که امروز، همه آب‌های جنوب آهسته تکرارش می‌کنند.
وقتی سخن از شجاعت در آب‌های جنوب است،تنگه هرمزنامی را آرام زمزمه می‌کند؛ دریابان «علیرضا تنگسیری».نامی که در روایت دریا مانده است،و تنگه هرمز، به دلاوری‌ و شجاعتش شهادت می‌دهد…!
 

 عارف دورقی/ ایفانیوز