وقتی بصره جلو زد؛ مهاجرت معکوس تفریح، تجارت و درمان به آن‌سوی مرز!

▪️تحولات پرشتابی که امروز در استان بصره عراق جریان دارد، تنها روایت رشد یک استان همجوار نیست؛ بلکه آینه‌ای تمام‌نما از یک رقابت منطقه‌ای است که در آن، زمان و تصمیم‌سازی نقش تعیین‌کننده داشته‌اند. بصره، در سکوت خبری اما با شتاب اجرایی، مسیر توسعه‌ای را پیموده که بسیاری از پیش‌فرض‌ها و محاسبات گذشته را به‌کلی بر هم زده و نتیجه آن، تغییر جهت جریان سرمایه، خدمات و حتی جمعیت از ایران به آن‌سوی مرز است.

این واقعیت زمانی تلخ‌تر می‌شود که آن را در کنار وضعیت استان خوزستان قرار دهیم؛ استانی که ۳۶ سال پس از پایان جنگ تحمیلی، هنوز بخش قابل توجهی از انرژی مدیریتی آن در شهرهایی چون آبادان و خرمشهر، صرف برگزاری جلسات متعدد درباره موضوعاتی نظیر چگونگی آسفالت معابر، یافتن راهکار برای جلوگیری از تردد خودروهای سنگین از روی پل‌ها و یا تکمیل پروژه‌های درمانی نیمه‌تمامی چون بیمارستان موسوم به فوق‌تخصصی قلب می‌شود.

در همان بازه زمانی، بصره نه در اتاق‌های جلسه، بلکه در میدان اجرا حرکت کرده است. امروز بزرگ‌ترین پروژه‌های زیردریایی، مسیرهای راهبردی لجستیکی، بیمارستان‌های چندستاره با استانداردهای بین‌المللی، مراکز درمانی پیشرفته، مجتمع‌های تجاری مدرن و ده‌ها پروژه بزرگ زیرساختی دیگر در این استان یا به بهره‌برداری رسیده‌اند یا در آستانه افتتاح قرار دارند؛ پروژه‌هایی که مستقیماً سبک زندگی، جذابیت سرمایه‌گذاری و قدرت رقابت منطقه‌ای بصره را متحول کرده‌اند.

در این میان، پروژه بزرگ راه‌اندازی مسیر زیرآبی ام‌قصر به بصره نماد بارز این نگاه راهبردی است؛ طرحی که بصره را به شکلی مؤثر به شریان‌های تجارت دریایی منطقه متصل کرده و آن را از یک بندر محلی به هاب لجستیکی تاثیرگذار در معادلات اقتصادی غرب آسیا بدل ساخته است. این پروژه، نه‌تنها زمان و هزینه تجارت را کاهش داده، بلکه مزیتی خلق کرده که امروز به‌وضوح در انتخاب فعالان اقتصادی و بازرگانان ایرانی دیده می‌شود.

نتیجه این دو مسیر متفاوت، شکل‌گیری پدیده‌ای نگران‌کننده است: مهاجرت معکوس تفریح، تجارت و حتی درمان. امروز خیل قابل توجهی از شهروندان ایرانی، بصره را برای خرید، گردش، خدمات درمانی و تعاملات اقتصادی انتخاب می‌کنند؛ انتخابی که بیش از آن‌که ناشی از جذابیت ذاتی باشد، محصول فاصله روزافزون در کیفیت خدمات و زیرساخت‌هاست.

بصره جلو زده، نه به‌دلیل منابع بیشتر، بلکه به‌واسطه تصمیم‌های سریع، اولویت‌بندی دقیق و عبور از پروژه‌زدگی‌های فرسایشی. اگر این پیام به‌موقع شنیده نشود، فاصله‌ای که امروز در آسفالت، پل و بیمارستان آغاز شده، فردا به شکافی عمیق در رقابت اقتصادی و نفوذ منطقه‌ای تبدیل خواهد شد؛ شکافی که ترمیم آن، به‌مراتب پرهزینه‌تر از اقدام امروز است…!

 عارف دورقی/ایفانیوز

1404/10/5